Nuclear travels

Been avoiding the mini series Chernobyl despite very good reviews. Didn’t have the heart to watch it for no specific reasons. My daughters persuaded me to watch it and I succumbed.

I have a faint memory of hearing about Chernobyl accident through radio news when I was waiting for my results of 12th standard board exams. The scale and details of the accident and its global impact are the subjects of this mini-series.

I am introduced to a host of terms when watching the series. The melt down, Void positive coefficient, The Core, Light water coolants, U235, radioactive contaminants, water hammer, etc., Not that I would comprehend fully what I would be reading about these terms. But the series was effective, apart from the awareness it creates about the dangers and risks associated with the nuclear energy, in giving a bird’s eye view on how nuclear reactors work. For me, a science-ignorant person, there will be enough of seeking in the coming days.

Years ago (in 1989) I had met a stranger on a bus journey from Madurai to Nagercoil. He was travelling from his new work place Kalpakkam to Liquid Propulsions System centre in Mahendragiri. I remember him talking about nuclear energy in detail and explaining by way of diagrams etc. Subsequently I was exchanging letters with him for a year or so. Now I don’t even remember the name of the stranger.

Interestingly years later, I met a technician (of Tamil origin) who was working for a Nuclear Power Plant near Dortmund, Germany. The chance meeting happened with that gentleman on a flight journey from Frankfurt to Mumbai way back in 1997. I tried to enter into a conversation with him too about nuclear energy ; this time too, my inane questions were answered patiently and with smile.

There was another travel experience related to the second major accident in a nuclear power plant, only the second incident of the melt down. I was travelling in Japan until 9th march 2011 for a week. On 11th March the Fukushima Daiichi accident happened. Unlike Chernobyl, this time there has been no human error. Nature by way of tsunami had a role in this accident.

பேய்கள்

பேய்கள் காற்றின் வடிவில் ஊடுருவிடுமாம்
அச்சமும் பதற்றமும் உள்ள திசை நோக்கி
பலமாய் வீசுவதே அவற்றின் வாடிக்கையாம்
உள் சுரக்கும் நம்பிக்கை காற்றை கன்னத்தில் சற்று பதுக்கி வைத்திருந்து
அவற்றை நோக்கி ஊதியதும்
நீர் பட்டுக் கரையும்
உலர் கரியமில வாயுவின்
புகை போலாகும் பேய்கள்

(Adapted from an idea shown in the movie Under the Shadow)

அசரீரி (அ) ஓர் ஏமாற்றத்துக்குப் பிறகு எழுதிக் கொண்ட குறிப்புகள்  

lemon-and-a-water-jug
@Maria Singh

இருட்டைத் துழாவித் 
தடுமாறிய போதினில்
விட்டு விட்டு ஒளிரும்
மின்மினிப் பூச்சி
வெளிச்சத்துள் தள்ளும் வாயில் 
சற்று தொலைவில் இருப்பதை
அறிவிக்கிறது

நீ புரட்டும் புத்தகத்தின் 
ஏதோ ஒரு பக்கத்தில் 
இடப்புற 
முதல் பத்தியில்
இருக்கக்கூடும்
நம்பிக்கைச் செய்தி

உன்னை பாதுகாப்பேன்
என்னும் உத்திரவாதத்துக்கு
எத்தனை வாக்குமூலம்
வேண்டும் உனக்கு?
உன் சன்னலைத் திற
புறத்தே நோக்கு
வானில் மிதக்கும் அந்த நிலவு
நீ வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்
வீட்டுக் கூரை
சில நொடிகளில்
உன் மேல் படரப்போகும்
உறக்கம்
உன் தாகம் தணிக்க
தயார் நிலையில் நிற்கும்
நீர் நிரம்பிய பிளாஸ்டிக் கூஜா

பலப்பலவாய்
உன் கண் முன்னே
நினைவூட்டற்குறிகள் 

எதிர்பாராதவை நிகழ்கையில்
நீ அடையும்
தடுமாற்றம்
என்னுடைய சிறு விளையாட்டு
முரண்பாடுகளை
சமன்பாடுகளாக்கும்
என் லீலை

என் விளையாட்டில்
பங்கு கொள்
Humour me

அடுத்த காட்சி
தொடங்குவதற்கு
திரைச்சீலையை
விலக்கச் செல்கிறேன்

3 கவிதைகள்

அவன்

நானும் அவனும்
கண்ணுக்குப் புலப்படா
கயிறினால் பின்னப்பட்டிருக்கிறோம்

ஒருவருக்கொருவர்
முதுகு காட்டி
அருகில் மிக அருகில்
இருந்தாலும்
ஒருவரின் கண்ணை
அடுத்தவர் பார்த்ததில்லை

அதோ பார் கூழாங்கல்
என்று சொன்னால்
அவன் கண் கரும்பாறையை பார்க்கும்

எனக்கு சிரிக்கத் தெரியாது
அவனுக்கு சிரிப்பதை நிறுத்தத் தெரியாது
அடுத்தவர்க்கென சிரிப்பது அவன் வாடிக்கை
சிரிக்கும் கணங்களுக்காக
வழி மேல் விழி வைப்பது என் பழக்கம்

அவனின் சிரிப்பொலி ஒரு நாள் நின்றது
அப்போது எனக்கு சிரிப்பு வந்தது

என் சிரிப்பொலி கேட்டதும் அவன் கேட்டான் ;
“கயிறு திறந்துவிட்டதா?”

“இல்லை, இதயம் திறந்துவிட்டது” என்ற என் பதில்
அவன் மோனத்தை அடர்த்தியாக்கியது

என் சிரிப்பொலி இன்னும் வலுத்தது

+++++

குண்டு பூதம்

நண்பர்களை
விருந்துக்கு அழைத்ததில்லை
என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்த போது
இல்லாதவர்களை
விருந்துக்கு என்ன…
சாவுக்கும் அழைக்க முடியாது
என்று என்னுள்
இருக்கும்
இரண்டு கொம்பு துருத்தி நிற்கும்
குண்டு பூதம் சொல்லிற்று
பல இலைகளை விரித்து
எனக்கு நானே செய்து கொண்ட
விருந்துபசாரத்தில்
இல்லாத நண்பர்களின்
உணவையும் நானே செறித்தேன்
குண்டு பூதம்
இளைத்துப் போனது

+++++

பதக்கம்

பதக்கம் ஒன்று
காணாமல் போனது
என்றோ பெற்ற பதக்கம்
இழந்து போனதில்
பெரும் வருத்தம்
நிகழ் காலத்தில்
பதக்கத்தை காணவில்லை
எதிர் காலத்துக்குள்
எங்கானும் சென்று ஒளிந்திருக்குமா?
பதக்கம் பெற்ற இடத்தில்
சென்று தேடினால் பயனுண்டென
இறந்த காலம் பயணமானேன்
பதக்கத்துக்காக உழைத்துக் கொண்டிருந்தவனை கேட்ட போது
அது பற்றி எதுவும் கேள்விப்பட்டதில்லையென கை விரித்தான்

வரைபடம்

1
வரைபடத்தில் காண்கிறேன் வாழப்போகும் வீட்டை
இடம், வீடு, எங்கு, எப்படி அனைத்தும் பிரக்ஞையில்
கால ஓட்டம் பிரக்ஞையின் நகர்வு
பிரக்ஞையை நகர்த்தி வீட்டுக்குள் வந்தடைந்தேன்
அடுத்த இலக்கை அடைவதற்கு
வரைபடத்தை காணவில்லை
பிரக்ஞையை பின்னுக்கு நகர்த்தி
தொடக்கத்துக்கு வந்தபோது
பழுப்பேறி உளுத்துப்போன காகிதத்துண்டுகளே இரைந்து கிடந்தன.
2
கால இயந்திரத்தில் பயணித்தேன்
வரைபடத்தை எடுக்க மறக்கவில்லை
எதிர்காலத்தில் இருந்த
வீட்டை அடைந்து உள்நுழையாமல்
வரைபடத்தை மட்டும் சரிபார்த்தவாறு நின்றிருந்தேன்.
3
வரைபடத்தை பறக்கவிட்டேன்
வளைந்து வளைந்து
காற்றில் அளைந்து
தரையில் விழும் அழகை ரசித்தேன்

மன நல விழிப்புணர்வு வாரம்

Clinical Depression-ஐ வெறும் துக்கம் என்று கற்பிதம் செய்து கொண்டு நாட்களை கடத்திக் கொண்டிருக்கையில் ஒரு நாள் சற்றே முயன்று என்னை நானே கவனித்துக்கொண்டு எழுத முயன்ற போது…


என்னுள்ளில் நிகழும் உரையாடல்கள்
இரைச்சலாக ஒலிக்கின்றன
காதுகளை அடைத்துக் கொண்டாலும்
இரைச்சல் அடங்குவதில்லை

என்னைத் துரத்தும்
நிழல்களிலிருந்து
தப்பியோட முடிவதில்லை

விடியலை தவிர்க்க
தூங்காமல் இருத்தலும்
விடிந்த பின்
போர்வைக்குள் ஒளிந்து கிடப்பதுமாய்
என் தினங்கள் நகர்கின்றன

உண்மையில்
தினங்கள் நகர்கின்றனவா

துக்கம் என்றால்
அழுது அதனைத் துரத்திவிடலாம்
ஆனால் இது துக்கமன்று

தினசரி காரியங்களில்
ஈடுபடுதலை விட
சிறைவாசம் மகிழ்ச்சி தருமோ!
வீட்டில் ஒடுங்கிக் கிடத்தலில்
உணரும் சுக பாவனையை
எப்படி விவரிப்பது?
ஆனால் வரும் நாட்களின்
பயந்தோய்ந்த கற்பனைச் சித்திரங்கள்
தோற்றுவித்தவாரிருக்கும் மிரட்சி
முடிவதாகத் தெரியவில்லை

யாரோ என்னை ஏமாற்றுகிறார்கள்
என்று எண்ணவைத்தவாறே
என் உடல் என்னை ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது


 

உதவியை நாடுதல் பலவீனமில்லை ; இத்தனை நாட்கள் பலத்துடன் இருந்ததற்கான அத்தாட்சி. மன நலத்தை பேணுவோம்.

மே 13-19 – மன நல விழிப்புணர்வு வாரம்

நான்

பசியாறுதல்
தாகம் தணிதல்
வசதியான படுக்கை
ஆழ்ந்த உறக்கம்
காதற்களியாட்டம்
நண்பர்களின் கூடுகை
செல்வச்செழிப்பு
பாராட்டு –
எல்லாம் கிடைத்தது
கலை ரசிப்பு
இறை வழிபாடு
அறிவுச் சேர்க்கை –
இவற்றையும் செய்து பார்த்தாயிற்று
என்னை மறத்தல் மட்டும்
இன்னும் சித்திக்கவில்லை
அடிக்கடி நடுவே
நான் என்ற உணர்வு
பாரமாய் அழுத்துதல்
நிற்கவே இல்லை.