Tag Archives: வலி

அர்ஜுனன் காதல்கள் – உலூபி

@ Dolls of India

@ Dolls of India

வளைந்தோடும் நதியின் கரையில்
நீராடும் பார்த்தனின்
இரு கால்களைச் சுற்றி வந்ததொரு நீள்நாகம்.
வெட்கத்துடன் முத்தமிடும் இளங்காதலியாய்
அது பாதத்தை தீண்டிடவும்
நதியின் ஆழத்திற்கு இழுக்கப்பட்டான்.
ஒளி ஊடுருவும் மாளிகையின்
அறையில் விழித்தான்
வெளியே நாற்புறமும்
மீன்களும்
நீர்ப்பாம்புகளும் நீந்திக் கொண்டிருந்தன
பார்த்தனின் முன் எரிகுண்டம் ;
நெய்யிட்டு
தீ வளர்த்தான்.
அதன் உக்கிரத்துடன் போட்டியிட்டது
அருகிருந்த பாம்பின் கண்களில்
படர்ந்திருந்த இச்சைத்தீ.
கணத்துக்கொரு தரம் வடிவமாற்றம்
பாம்பு
பெண்
பாம்புப்பெண்
தீச்சடங்கு முடியவும்
“இது சாட்சி” என்ற சங்கல்பத்துடன்
பார்த்தனை நோக்கினாள்
திரௌபதியும் யுதிஷ்டிரனும்
இணைந்திருந்த அறையினுள்
விபத்தெனவே நுழைந்ததனால்
விதித்துக் கொண்ட வனவாசம் ;
கவர்ந்திழுக்கும்
சர்ப்பப்பெண்ணுடன்
கூடுதல் முறையாகுமா?
பாம்புப்பெண்
அவனின் மனதோடு மௌனமாய்ப் பேசினாள்
“சாபமில்லை ; மூத்தோர் சொல்லில்லை
உமக்கு நீரே வழங்கிக்கொண்ட
வனவாசத்தில்
உம் மேல் ஆசையுற்று அணுகுபவளைக்
கூடுதலில் பாவமில்லை”
மாலையென காலடியில் சுருண்டது சர்ப்பம்
மானிடப் பெண்ணாக எழுந்து
இதழ் குவித்து நெருங்கினாள்
அர்ஜுனன்
காமநோய் தீர்க்கும் வைத்தியனானான்.
நதியின் உயிரினங்கள்
அறையின் திரையாகின

oOo

பின்னொருநாளில்
நதிக்கரை மேடொன்றில்
வலியுடன் கண் விழித்தான்
விஷ பாணம் தாக்கி
புண்ணான அவனுடலை
பாம்புப்பெண்
நாவால் வருடினாள்
சற்றருகே ஒரு வாலிபன்
வில்லும் அம்புமாய்
பின்னே ஒரு வெள்ளைக் குதிரை
யாரிவன் என்னைப் போல்?
எங்கிருக்கிறோம்?
கனவிலா? நனவிலா?
உடலெங்கும் பாம்பு
ஊர்ந்து வைத்தியம் பார்த்தது
சலசலக்கும் நதியில்
முதலைகள் மூன்று நீந்திச் சென்றன.
இவைகளை முன்னர் சந்தித்திருக்கிறோமோ?
இறந்தகால நிகழ்வுகளும்
நிகழ்கால பிரக்ஞையும்
ஒன்றிணைந்து குழம்பாகி
வேறுபாடு காணவியலா கலவையாயின

oOo

“விஷமற்ற பாம்பினங்களில்
நான் அனந்தன் ;
ஆயிரம் பிரபஞ்சங்கள்
கடுகளவில் என் தலையில் சுழலுகின்றன”
கண்ணன் சிரிக்கிறான்

 

நன்றி : பதாகை

Advertisements

தோற்றப் பிழை

The Spring Appearance

ஒரு நாள்
நான் பிறந்துவிட்டேன்
என்று எனக்கு தெரிந்தது

என்னைச் சுற்றி இருந்தவர்களும்
இருந்தவைகளும்
பெயர்கள்
சொற்கள்
ஒலிகள்
நிறங்கள்
பட்சிகள்
எல்லாமும்
என்னுடன் தோன்றின

நிகழ்வுகளை
நினைவுக்குள்
தள்ளி
இறந்த காலத்தை
தோற்றுவித்தேன்

இன்னும் நிகழாதவற்றை
யூகிக்கையில்
எதிர் காலம் தோன்றியது

இட-கால இரட்டையின் சந்தியில்
அமருகையில்
நிகழ் காலத்தை உணர்ந்தேன்

பார்வையை மூடினாலும்
நான் பிறந்திருப்பது எனக்கு மறக்கவில்லை
நினைவுகள்
நகரும் உணர்வுகளாக
சிததிரங்களாக
ஓடியவாறிருந்தன

கண்ணை மூடியிருத்தல்
என்பதைத் தவிர
கனவுக்கும் நினைவுக்கும்
என்ன வித்தியாசம் !

வலியும்
சுகமும் என
உணர்வுகளைப் பகுக்கும்
பொதுவான அலகுகளை
தோற்றங்கள் வாயிலாக
நிர்ணயிக்க முடியவில்லை.

இலக்குகளை அடைதல் வெற்றி.
நொடி நேர மகிழ்ச்சிக்குப் பிறகு
இன்னோர் இலக்கு.
ஓடுதல் நிற்கவில்லை.
இலக்குகள் கானல் நீர்
என்று காணாமல்
ஓடிக்கொண்டிருத்தல்
பழக்கமெனும் சங்கிலியைப் பூட்டிக் கொள்ளுதல்
தவிர வேறென்ன?

அபிப்ராயங்கள்,
கருத்துகள் –
என் சிந்தனை
உருவாக்கிய
எண்ணத் தோற்றங்கள் !
பழக்கங்கள் ஏற்படுத்திய
தாக்கங்கள் !

என்னுடன் தோன்றிய
அழகிய மலரொன்று
என் முதுவயதில்
வாடி, சருகாகி
மண்ணொடு மண்ணான போது.
கண்ணீர் மல்கினேன்.
மலர் மடிந்தது
என்ற அபிப்ராயம்
என் எண்ணத் தோற்றம் எனில்
வருந்துவது எதற்கு?

ஒரு நாள்
நான் பிறந்திருக்கிறேன் என்று
எனக்கு தெரியாமல் போனது.

நோயாளி

அமைதியை குலைத்து
அறைக்குள் நுழைந்த இசையை
விரட்டியடிக்க முடியாமல்
தட்டுத்தடுமாறி
காதை பொத்திக்கொண்டேன்
இசை இப்போது தென்படவில்லை.
இசை கண்ணுக்கு தெரியாமல்
எங்காவது ஒளிந்திருக்கக்கூடும் என்று
காதிலிருந்து கைகளை எடுக்கவில்லை
கை வலிக்கத் துவங்கியபோது
இரு கைகளை தொங்கப்போட்டு
வலியை துரத்தினேன்.
இசை
அவ்விடத்திலிருந்து
ஏற்கெனவே
விலகிச் சென்றிருக்கலாமென
எண்ணிக்கொண்டு
மீண்டும் உறக்கத்தை
தேடும் முயற்சியில் இறங்கினேன்