Tag Archives: அலறல்

ஒரு கொலைகாரனின் புனிதத்துவம் நோக்கிய பயணம்

தட்சசீலத்தில் படிப்பை முடித்து சாவத்தி திரும்ப தயாராகிக் கொண்டிருந்த அஹிம்ஸகனின் குரு கேட்ட தட்சிணை ஆயிரம் சுண்டு விரல்கள். மகாபாரதத்தின் துரோணர் போலவே அஹிம்சகனின் ஆசிரியரும் தன் மாணவனின் முன்னேற்றத்தைக் காண சகியாதவராய் தனக்கு ஆயிரம் மனிதர்களின் வலது கையிலிருந்து வெட்டி எடுக்கப்பட்ட சுண்டு விரல்கள் வேண்டும் என்றார்.      கட்டை விரலை தட்சிணையாகக் கேட்ட துரோணரிடம் தன் விரலை சமர்ப்பித்துவிட்டுச் சென்ற ஏகலைவன் பின்னாளில் என்ன ஆனான் என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் அஹிம்சகன் ஆயிரம் விரல்கள் சேர்க்கும் முயற்சியில் இறங்கி தொடர் கொலைகாரனாகி விரல்களை மாலையாக பூண்டு அங்குலிமாலா எனும் பெயரில் ஜாலினி வனத்தில் திரிந்து கொண்டிருந்தான். 999 விரல்கள் சேர்த்துவிட்டன. ஒரு விரல் மட்டும் பாக்கி. அங்குலிமாலா என்ற பெயர் கொண்டு அப்பாவி மக்களை கொன்று குவிப்பவன் தன் மகன் அஹிம்ஸகனாக இருக்கலாம் என்று தாய் மந்தானிக்கு உள்ளுணர்வு தோன்றியது. மகனைத் தேடி காட்டுக்குள் நுழைந்துவிட்டாள். அங்குலிமாலா தன் ஆயிரமாவது விரலைப் பெற தன் அன்னையையே தேர்ந்தெடுத்துவிடுவானோ?   பகவானுக்குள் அங்குலிமாலா பற்றிய பிரக்ஞை. நடப்பது என்ன என்ற ஞானவுணர்ச்சி அவருள் ஊற்றெடுத்தது. போதி சத்துவராய் தான் பிறப்பெடுத்திருந்த முந்தைய பிறவிகளில் பெரும் உடலும் பலமும் பொருந்தியவனாய் பிறந்த அவனைத் தன் மனபலத்தால் முறியடித்த சம்பவங்களை நினைவு கூர்ந்தார். தாயைக் கொல்லல் பெரும் பாவம். உடனடி நரக உலகிற்குள் தள்ளும் பாவம்.  புத்தர் உடன் காட்டை நோக்கி நடக்கலானார்.

அன்னையை அடையாளம் கண்டு விட்டான் அங்குலிமாலா. கோடரி சகிதம் அவன் தாய் வரும் திசையை நோக்கி நடந்தான். இடைவெளி குறுகிக் கொண்டே வந்தது. சமீபித்துவிடுவான் போலிருக்கும் சமயத்தில் தாய்க்கும் மகனுக்கும் இடையில் புத்தர் நின்றார். அங்குலிமாலாவின் கவனம் சிதறி அம்மாவை விட்டுவிடுவோம், இந்த துறவியை வெட்டுவோம் என்று புத்தரை அணுகினான். ஆனால் என்ன மாயம்! எத்துணை வேகத்தில் நடந்தாலும் அவனால் புத்தரை நெருங்க முடியவில்லை. புத்தரோ நிதானமாக நடந்து கொண்டிருந்தார். வியர்வை கொட்டியது. மூச்சு இரைந்தது. களைத்துப் போய் நின்றான் அங்குலிமாலா. திரௌபதியை துகிலுரியும் முயற்சியில் களைத்து வீழ்ந்த துச்சாதனன் ஞாபகம் வருகிறானல்லவா?

பெற்ற மகன் மீதான பாசத்தினால் ஆபத்தை அறியாமல் மரணத்தை நோக்கி நடந்த தாய்! தாயின் விரல் வெட்டப்போய் பின்னர் கவனம் சிதறி சாக்கிய முனியைக் கொல்ல நோக்கி நடந்த அங்குலிமாலா! தாயின் உயிர் காத்து, நிகழவிருக்கும் பெரும்பாவச் செயலை நிகழாது நிறுத்துவதற்கு நடந்த புத்தர்!

புத்தரை நோக்கி கூவினான். “ஏ, சந்நியாசி, நில்லு”

“நான் நிறுத்திவிட்டேன் அங்குலிமாலா. நீ நிறுத்து் இப்போது”

இவர் நடக்கிறார். நாம் நடையை நிறுத்தியாயிற்று. ஆனால் இவரோ என்னை நிற்கச் சொல்கிறாரே? இது என்ன குழப்பம்?  அங்குலிமாலா கேள்வியாக அவரிடம் கேட்கவும் செய்கிறான். புத்தர் உரைக்கிறார் :

“நான் என்றென்றைக்குமாக நிறுத்திக்கொண்டுவிட்டேன்,
உயிர்களின் மீதான வன்முறையை நான் தவிர்க்கிறேன்;
ஆனால் உனக்கோ சுவாசிக்கும் உயிர்களின் மேல் ஒரு கட்டுப்பாடும் இல்லை:
அதனால் நான் நிறுத்திவிட்டேன் ஆனால் நீ நிறுத்தவில்லை”

இச்சொற்களை அங்குலிமாலா கேட்டபோது அவன் இதயம் பெரும் மாறுதலுக்குள்ளானது. கெட்டித்துப் போன குரூரத்தன்மையை உடைத்துக்கொண்டு தூய விழைவுகள் ஊற்றெடுத்தன. தன் முன்னால் நிற்பது சாதாரண பிக்குவல்ல; சாட்சாத் புத்த பகவானே என்று புரிந்து கொண்டான். தன்னிச்சையாக தன்னைத் தேடி இவ்வனத்தினுள் அவர் நுழைந்திருக்கிறார் என்பதை உணர்ந்தான். முடிவில்லா துக்கக் குப்பைக்குள்ளிருந்து தன்னை பிடித்திழுப்பதற்காகவே வந்திருக்கிறார். பெரும்பாபக் குழியினுள் விழ இருந்த என்னை அவர் காப்பாற்றியிருக்கிறார். தன் இருப்பின் ஆழமான வேருக்குள் நகர்ந்தவனாய், ஆயுதங்களை தூக்கியெறிந்து முழுக்கவும் ஒரு புது வாழும் வழி முறைக்கு தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொள்ளும் உறுதி மேற்கொண்டான்.

அங்குலிமாலாவை அழிப்பதற்கு ஒரு சிறப்புப்படை திரட்டப்பட்டது.  கோசல மன்னன் பாஸநாடியே அதன் தலைமை தாங்கினான். காட்டை நோக்கிப் போகும் வழியில் ஜெதாவனம் வந்தது. புத்தர் அங்கு வந்திருப்பதாக கேள்விப்பட்டு அவரை சந்திப்பதற்காக உள்ளே சென்றான். எந்த நாட்டு மன்னனுடன் போர் என்று வினவினார் புத்தர். அங்குலிமாலா எனும் கொலைகாரனை தேடிக் கண்டுபிடிப்பதற்காக போய்க்கொண்டிருப்பதாக மன்னன் சொன்னான். “அங்குலிமாலா காட்டில் இல்லாமல் என்னுடன் இங்கிருந்தால்?” என்று புத்தர் கேட்டபோது மன்னன் “அங்குலிமாலாவாவது ஜெதாவனத்திலாவது?” என்று உதட்டை பிதுக்கினான். “உங்கள் பின்னால் வலப்புறத்தில் நின்று கொண்டிருக்கிறாரே அவர் தான் பிக்கு அங்குலிமாலா” என்று புத்தர் சொன்னார். மன்னனின் விழிகள் ஆச்சரியத்தில் விரிந்தன. காவி நிற உடையணிந்து, முக கேசத்தை மழித்து மொட்டைத் தலையுடன் தோற்றமளித்த இவரா அங்குலிமாலா? அவரை அணுகி “நீங்கள் எந்த ஊர்?” என்று கேட்டான் பாஸநாடி.

“சாவத்தி”

“தாய்-தந்தை”

“பாக்கவர் – மந்தானி”

பாக்கவர் மன்னனின் பண்டிதர்.

ஆச்சரியம் அகலாதவனாய் புத்தரிடமிருந்து விடை பெற்றுக்கொண்டு அங்கிருந்து அரண்மனைக்குத் திரும்பிச் சென்றான் பாஸநாடி.

அங்குலிமாலா அருகனானாலும் சாவத்தியின் மக்கள் அவனை அன்புடன் ஏற்கவில்லை. பெரும்பாலானோர் பாசநீடியின் தண்டனையிலிருந்து தப்பிப்பதற்காக புத்தரை அவன் சரணடைந்திருக்கிறான் என்பதாகவே அவர்கள் எண்ணினார்கள். வெகு சிலரே அங்குலிமாலாவுக்கு சோறிட்டனர். பல நாட்கள் அவன் பசியாறாமல் இருக்க வேண்டியதாயிற்று. பசி வயிற்றுடன் தியான சாதனைகளில் அங்குலிமாலாவால் அதிக முன்னேற்றம் காண முடியவில்லை. ஒரு நாள் சாவத்தி நகர வீதிகளின் வீடுகளில் சோறு எதுவும் இடப்படாமல் அலைந்து கொண்டிருந்தபோது ஒரு வீட்டின் வாசலில் ஒரு நிறை மாத கர்ப்பிணியின் அலறும் குரல் கேட்கிறது. பிரசவம் பார்க்கும் வைத்தியச்சி குழந்தை வெளிவருவதில் சிக்கல் என்று யாரிடமோ சொல்வதும் அவன் காதில் விழுகிறது. கர்ப்பிணியின் அலறல் பிக்கு அங்குலிமாலாவினுள் மெத்தா என்னும் அன்பெண்ணத்தை எழுப்புவிக்கிறது. நான்கு பிரம்ம விகாரங்களில் ஒன்று மெத்தா. விடுவிடுவேன ஜெத்தாவனத்துக்கு திரும்பி பகவானிடம் தான் கண்டதை கேட்டதை சொல்கிறான்.

“பிக்குவே, ஒன்று செய்யுங்கள். அந்த பெண்ணிடம் சென்று – நான் பிறந்ததிலிருந்து என் மனமறிந்து ஓர் உயிரையும் அதன் உடலிலிருந்து நீக்கும் தீய காரியத்தைச் செய்ததில்லை. இது உண்மையெனில், சகோதரி, நீங்கள் நலத்துடன் உங்கள் மகவை பெற்றெடுப்பீராக என்று சொல்லுங்கள்” என புத்தர் அறிவுறுத்தினார்.

அங்குலிமாலா பணிவுடன் “அது உண்மையில்லையே ஐயனே, என் மனமறிந்து பல உயிர்களை நான் கொன்றிருக்கிறேனே. நீங்கள் சொல்வது போல சொன்னேன் என்றால் அது பொய்யாகிவிடுமே” என்றான்.

“அப்படியானால் இப்படிச் சொல் – நான் புது பிறப்பு எடுத்ததிலிருந்து என் மனமறிந்து ஓர் உயிரையும் அதன் உடலிலிருந்து நீக்கும் தீய காரியத்தைச் செய்ததில்லை. இது உண்மையெனில், சகோதரி, நீங்கள் நலத்துடன் உங்கள் மகவை பெற்றெடுப்பீராக”

கர்ப்பிணியின் வீட்டை அடைந்து வாசலில் முன்னர் போடப்பட்டிருந்த திரைச்சீலைக்கு வெளிப்புறம் நின்று புத்தர் சொல்லச்சொன்ன வார்த்தைகளை பிக்கு அங்குலிமாலா அன்பெண்ணத்துடன் சொல்லவும் சில நிமிடங்களில் சிக்கல் தணிந்து சுகப்பிரசவம் ஆனது.

இறந்தவர்களை உயிர்ப்பித்தல் மற்றும் நோய்களை தணித்தல் போன்ற அதிசயங்களை நிகழ்த்துதலில் புத்தர் ஆர்வம் காட்டியதில்லை. அப்படி நோயிலிருந்து மீண்டவர் என்றாவது ஒரு நாள் இறந்து போவார் என்பதை அவர் அறிவார். உண்மையான மரணமின்மை நிலை பற்றியும் அதை அடையும் வழி பற்றியும் அவர் போதிக்கையில்  அவரின் பெருங்கருணை வெளிப்படும். அவர் அங்குலிமாலாவுக்கு மட்டும் ஏன் விதிவிலக்கு அளித்தார்? கர்ப்பிணியின் சிகிச்சையின் பொருட்டு அங்குலிமாலா உண்மையின் வலிமையை அதிசயச் செயலாக வெளிப்படுத்த அங்குலிமாலாவுக்கு ஏன் அறிவுறுத்த வேண்டும்?

அங்குலிமாலா சுத்தம் பற்றிய உரையில்,  பௌத்த சான்றோரின் சிந்தனைப்படி இது புத்தர் செய்த மந்திரமன்று. உண்மையின் வலிமை மருத்துவச் செயலன்று. ஒருவனுடைய சுய சீலத்தை மையப்படுத்தி எழுவது. பிச்சை பெறுவதில் அங்குலிமாலா படும் கஷ்டத்தை புத்தர் அறிந்தேயிருந்தார். பிக்குவான பழைய கொலைகாரன் பற்றிய பயம் பெரும்பாலோருக்கு இன்னும் இருந்தது. அவன் வீட்டு வாசலுக்கு வந்து இரங்கும் போது அவனைப் பார்த்து பயந்து ஓடுவது வழக்கமாயிருந்தது. இத்தகைய சூழலில் இருந்து அவனை மீட்கவே அங்குலிமாலாவை அதிசயம் நிகழ்த்த வைத்தார். அதைப் பார்த்த, கேள்விப்பட்ட மக்கள் “அன்பெண்ணத்தை எழுப்பியதன் வாயிலாக பிக்கு அங்குலிமாலா மக்களுக்கு பாதுகாப்பு அளிக்க முடியும்” என்று நினைப்பார்கள். அவனைக் கண்டு இனி பயப்படமாட்டார்கள். பிச்சை உணவு குறைவு படாமல் சாதுவின் பணிகளை அங்குலிமாலா திறம்படச் செய்ய ஏதுவாகும்.

அதுவரை அடிப்படை தியானப் படிகளில் அங்குலிமாலாவால் மனங்குவிக்க முடியவில்லை. இரவு பகலெல்லாம் பயிற்சி செய்தாலும் அவன் கொன்ற மனிதர்கள் தம்மை விட்டுவிடுமாறு இறைஞ்சிய குரல்கள் அவன் நினைவில் ஒலித்தவாறிருந்தன;  அவனால் மரணமுற்றோர் மரிக்கும் முன்னர் நடுநடுங்கி கை-கால்கள் உதறலெடுக்கும் காட்சிகளும் அவன் மனக்கண்ணில் ஓடியவாறிருந்தன. அந்த நினைவுகள் அவனுள் குற்றவுணர்ச்சியை மிகுதியாக்கின. இத்தகைய நினைவுகளுடன் தியான இருக்கையில் அவனால் வசதியாக அமரமுடியவில்லை. ஆகையால் பகவான் அவனுடைய புதுப்பிறப்பு பற்றிய உண்மைக் கூற்று அதிசயத்தை நிகழ்த்த வைத்தார். பிக்குவாக அவனுடைய “புதுப்பிறப்பை” சிறப்பான ஓன்று என அவன் எண்ணும் போது அவன் அடைந்த நுண்ணறிவு இன்னும் வலுப்பெறும் என்றெண்ணினார்.

சங்கத்தில் சேர்ந்து விட்டாலும் அங்குலிமாலாவை மரியாதையுடன் ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் குறைவே என்று ஏற்கனவே பார்த்தோம். அவனுடைய இறந்த காலம் கடைசி வரை அவனை துரத்திக் கொண்டிருந்தது.  “சாக்கிய முனியின் சாதுக்கள் எப்படி ஒரு கொடியவனை பிக்குவாக நியமித்தார்கள்?” என்று பொதுமக்கள் பகீரங்கமாகப் பேசிக்கொண்டதைக் கேட்ட மூத்த பிக்குகள் சிலர் புத்தரிடம் இதைப் பகிர்ந்து கொண்டனர். ஒரு புது வினய விதிமுறையை உடனுக்குடன் அறிவித்தார் புத்தர். “சாதுக்களே, பேர்போன குற்றவாளி எவரையும் சாதுவாக நியமிக்கக் கூடாது. அவ்வாறு நியமிப்பவர் கடுந்தவறைப் புரிந்தவராவர்” ஒரு குற்றவாளிக்குள் இருக்கும் நற்குணத்தின் சாத்தியத்தை ஒரு புத்தராக அவர் உணரக்கூடியவராக இருந்தாலும், அவருக்குப் பின் வருவோருக்கு அத்திறமை இல்லாமற் போகலாம் ; அத்திறமை இருந்தாலும் தன் இஷ்டப்படி அந்த குற்றவாளியை வழிநடத்தும் அதிகாரம் இல்லாமல் போகலாம். மேலும், முன்னாள் குற்றவாளிகளை சங்கத்தில் அனுமதிக்கும் பழக்கம் ஒரு மரபாக ஏற்றுக்கொள்ளபட்டால், திருந்தாத குற்றவாளிகள் கைதையும் தண்டனையையும் தவிர்க்கும் சரணாலயமாக பௌத்த சங்கத்தை பயன்படுத்திக்கொள்ளக் கூடும்.

அங்குலிமாலாவின் பிற்கால வாழ்க்கை பற்றி பௌத்த இலக்கியங்களில் குறிப்பேதும் இல்லை,  அங்குலிமாலாவே எழுதி தேராகதாவில் வரும் செய்யுளைத் தவிர.

“குருதி படிந்த கரத்தினனாக முன்னரொருமுறை
விரல்-மாலை எனும் பெயரோடு இருந்திருந்தாலும்
எனக்குக் கிடைத்த அடைக்கலத்தைப் பார்
இருத்தலின் தளை வெட்டப்பட்டுவிட்டது.”