பூனைகள் ஜாக்கிரதை

href=”https://hemgan.files.wordpress.com/2011/11/cat_friends_spilled_milk.png”>அடுப்பில் பால் கொதிக்கிறது.
அது கொதிக்கும் சத்தம் கேட்காமல்
தொலைக்காட்சிக்குள் என்னை அமிழ்த்திக்கொண்டிருக்கிறேன்.
பொங்கி அத்தனை பாலும் வழிந்துவிட்டது.
சமையலறையில் பாலாறு.
தொலைக்காட்சியின் கைதியாய்
தொடர்ந்து இருந்தேன்.
வீடு திரும்பிய மனைவி
சமையலறை பார்த்தவுடன்
ஆனந்த கூக்குரலிட்டாள்.
துடைத்து விட்டார் போல சமையலறை.
பூனையொன்று பாலாற்றை குடித்து
தரையை சுத்தம் செய்துவிட்டது.
சன்னலில் மியாவ் சத்தம் கேட்ட மனைவி
பூனையின் பார்வையில் மயங்கி காதல்வயமானாள்.
என் திருமணத்தை காப்பாற்ற வேண்டும்.
என்னை விட்டுவிடும்படி தொலைக்காட்சியை கேட்டேன்
பதில் கிடைக்கவில்லை.
மின்சார வெட்டு !
பூனைகள் என் வாழ்வை சூறையாடுவதை எங்ஙனம் தடுப்பது?
மின்சார வாரியத்துக்கு
யாராவது தொலைபேசியில் அழைத்துக்கேளுங்கள் !
ஆறரை மணி செய்திகள் முடிந்தால்தான்
தொலைக்காட்சி சிறையிலிருந்து நான் விடுபடமுடியும்.
<a

ஓவியப்பெண்

நன்னம்பிக்கை
நெடுநாள் காத்திருப்பு முடிவடையும்.
ஓவியப்பெண் முகம் திரும்பாமலேயே
வேறு அருங்காட்சியகத்துக்கு போய்விடுவாள்.
வீட்டுக்கு இன்று திரும்பிப்போய்
"தண்ணி"யடிக்கவேண்டும்

கஞ்சத்தனம்
ஓவியப்பெண் உடையணியாமாலேயே
நிதர்சனமாய் பிரசன்னமானாள்.
சட்டகத்துக்கு நேர்கீழே நின்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தவனை
காபி பருக அழைத்தாள்.
"காபி சரி. அப்புறம் உடை வாங்கித்தா என்று கேட்காதே"

சுயநலம்
சட்டகத்துள் நிர்வாணமான முதுகைக்காட்டி
சொரிந்து விடுமாறு கேட்டுக்கொண்ட
ஓவியப்பெண்ணை யாரும் செவிமடுக்கவில்லை !
"பாவிகள்…என்னை வரைந்த ஓவியனின் பிரஷை
ஏலத்தில் போட்டுவிட்டார்கள்"

ஜீவகாருண்யம்
ஓவியன் என்னை சேர்த்து
ஓர் எறும்பையும் வரைந்துவிட்டான்.
சாய்வாக குப்புற படுக்கவைத்து
கொஞ்சம் எனக்கு வசதி பண்ணித்தந்த ஓவியன்
பாவம், எறும்பை சுவரில் ஏற வைத்துவிட்டான்

புலனறிவு

கண்ணை தேடினான்
எங்கு தேடியும் பார்வையில் படவில்லை.
காது கேட்கிறதா?
ஓடாத வானொலியில் சத்தம் வரவில்லை.
சுவையுணர்ச்சி தொலைந்த ஐயம்.
புளியம்பழம் தின்றான்.
இனிப்பில்லை.
மூக்கு திறமிழக்கவே
மோந்து பார்க்க முயன்றான்.
காகிதப்பூ மணக்கவில்லை.
தொடுவுணர்ச்சியை பரிசோதித்தால்
தொடுவானம் எட்டவில்லை.

உயரமான மலையில்வாழ் வைத்தியனோருவன்
ஏதோவொன்றிலிருந்து
விழிப்புணர்வை எடுத்து
அறிவுலேகியம் சேர்த்து
மருந்தாக செய்து
நோயாளியை மயக்கத்திலாழ்த்தி
வைத்தியம் செய்தான்

இப்போது பார்வை தெரிந்தாலே
கண்ணிருக்குமிடம் தெரிந்துவிடுகிறது.
வானொலியின் தலையை தட்டினால்
பாட்டும் கேட்கிறது
இனிப்புச்சுவைக்கு
புளியம்பழம் சாப்பிடுவதில்லை.
காகிதப்பூங்கோத்து குப்பைக்ககூடையில்.
மல்லிகையின் வாசம் மூக்கைப்பிளக்கிறது

தொடுவானம் தொட ஆசைவந்தால்
தொடுவுணர்ச்சியல்ல வேண்டுவது!
வைத்தியன் ஏற்றுவித்த மென்பொருள்களே போதுமானது.

காத்திருத்தல் எனும் நாடகம்

எதிர்பார்க்கின்ற நிகழ்வுக்கும் நிகழ்காலத்திற்கும் உள்ள இடைவெளி,
காலவோட்டத்துடன் எதிர்பார்ப்பு சேரும்போது உருவாகும் உள்ளுணர்ச்சி
காத்திருத்தல் !
காத்திருத்தல் அவஸ்தை
காத்திருத்தல் சுகம்

+++++

எதிர்பார்ப்பு மறைந்தால் காத்திருப்பும் இறந்துபோகும்.
காத்திருத்தல் இல்லாவிடில்
காலவோட்டத்தின் வெறுமை பூதாகரமாய் காட்சியளிக்கும்.
காலவோட்டத்தின் உணர்வு கலந்த அர்த்தப்படுத்தலே எதிர்பார்ப்பு

+++++

எதிர்பார்ப்பு சுயநல வண்ணம் கொண்டு
நாடகம் போல முன்னரே எழுதப்பட்ட
ஒவ்வொரு காட்சியும் நிகழ்வாகவேண்டுமென்று அடம்பிடிக்கும்.
எதிர்பார்ப்பு லட்சிய வண்ணம் பூண்டு
காட்சிகள் எப்படி நகர்ந்தாலும் கவலையுறாமல்
உச்சக்காட்சியின் சுபத்தையே கனவு காணும்.

+++++

எதிர்பார்ப்பே இல்லையென்றாலும் நிகழ்வுகள் இருக்கும்.
நிகழ்வுகள் நாடகக்காட்சிகளின் ஒழுங்குடன் நகரா.
உச்சக்காட்சி என்ற ஒன்றுமிராது.
முடிவிலா நாடகமாய் நிகழ்வுகள்.
காட்சியின் கதையின் அர்த்தங்களை
நடிகர்களே கற்பித்துக்கொள்வார்கள்.

அர்த்தம் கற்பித்தலில் எதிர்பார்ப்புகள் உருவாகின்றன.
எதிர்பார்ப்புகள் உச்சக்காட்சியை அடையாளம் காட்டும்.

+++++

களைத்துப்போன நடிகர்கள்
கிளைக்கதையின் முடிவையே
காவிய முடிவென்று அறிவித்துவிட்டு
இளைப்பாற போய்விடுவார்கள்.

கனவுப்பயணம்

மெதுவாக முன்னேறிக்கொண்டிருந்தேன்.
பாதையை மறைத்துநின்றது பெருங்கல்.
மூச்சிரைக்க, எல்லாபலத்தையும் உபயோகித்து ஒருவாறு, கல்லை ஓரப்படுத்தினேன்.
கல்லைத்தள்ளி விட்டு பார்த்தால், சில அடிதூரத்தில் ஆளுயரக்குன்று!
ஏறிப்போகலாமென்றால் குன்று முழுதும் படுத்திருக்கும் விஷ நாகங்கள்.
வந்த பாதையிலேயே திரும்பிப்போகலாம் என்ற நினைப்பில் திரும்பினால்,
வந்திருந்த பாதையில் முள்செடிகள் முளைத்திருந்தன.
காலின் செருப்பு எங்கே போயின? இப்போது காணோம்!
வலப்புறம் கிடைத்த சிறு நிழலில் சில நிமிட இளைப்பாரலுக்குப்பிறகு, குன்றை திரும்ப நோக்கினால்,
பாம்புகள், வெண்மை திரவமாய் உருகியிருந்தன.
குன்றில் வழுக்கும் திரவத்தை பொருட்படுத்தாமல் ஏறினேன்.
குன்றின் உயரத்தில் ஏறி நோக்கினால்
ஆரம்பித்த இடத்திற்கே வந்தது தெரிந்தது.
கிளம்பிய இடமே இலக்கு என்றால்
பாதை, முற்கள், செருப்பு, நிழல்,
குன்று, பாம்புகள், திரவம்,
இவற்றுக்கெல்லாம் என்ன பொருள்?
படுக்கையில் படுத்தேன்
பார்த்தவற்றுக்கேல்லாம் பொருள் தேடவேண்டும்
என்பது மட்டுமல்ல,
பொருட்களே நினைவில் இருக்கவில்லை.
உறக்கத்தின் பிடியில் நினைவுகள் கரையத்தொடங்கி,
முடிவில், என்னில் ஒன்றும் மிச்சமில்லாதவனாய் நானும் கரைந்துபோனேன்.