அரகான் மகாமுனியும் பெரும்பான்மைவாத நோயும்

ஒரு விக்கிரகம். தொன்மத்தில் ஜனித்து வரலாற்றில் கலந்து இன்றளவும் பக்தர்களை ஈர்த்துக் கொண்டும் அது இருக்கும் நாட்டின் அரசியலில் இன்று வரை பாகமெடுத்துக் கொண்டுமிருக்கிறது. மகாமுனி பகோடா. மியான்மரின் மாண்டலே நகரின் தென்மேற்கில் இருக்கிறது அந்த பகோடா. அதற்குள் இருக்கிறது அந்த தங்க விக்கிரகம். கெளதம புத்தர் வாழ்ந்த நாட்களில் அவர் உருவையொத்த ஐந்து சிலைகள் இருந்தன. அவற்றில் ஒன்று இந்த பகொடாவில் இருக்கிறது. இந்த தகவல் வரலாறா? அல்லது தொன்மமா? எதுவாக இருந்தாலும் – சிலையின் உதயமும் பின்நிகழ்ந்தவையும் சுவாரசியமானவை.

தன்யவதி நகருக்கு புத்தர் ஒரு முறை விஜயம் செய்தார். அவருடன் அனந்தரும் பயணத்தில் சேர்ந்திருந்தார். ஸ்ராவஸ்தியிலிருந்து பத்மா நதிக்கரை வரை நீண்ட நடைப்பயணம். பிறகு சிறு படகில் ஏறி தன்யவதி ராச்சியத்துக்கு கடற் பயணம். தன்யவதி நகருக்கு வெளியே சலகிரி மலைத்தொடரின் கீழ்க்குன்று ஒன்றின் மேல் அமர்ந்து தியானம் செய்து கொண்டிருந்தவரை யார் பார்த்தார்களோ தெரியவில்லை. கண் திறந்ததும் அவர் முன்னர் ஜனக்கடல். அரச உடையில் ஒருவன் கூட்டத்துக்கு நடு நாயகமாய் முன்னால் நின்றிருந்தான். குன்றிலிருந்து இறங்கி வந்தார் புத்தர். வரவேற்பு மரியாதைகளை ஏற்றுக் கொண்டார். தன்யவதி ராச்சியத்தை ஆண்டு கொண்டிருந்த மன்னனின் பெயர் சந்த துரியன். அவனின் விருந்தினராக புத்தர் சில காலம் தன்யவதியில் தங்கி தர்மத்தை போதித்தார். அவர் அங்கிருந்து தாயகம் கிளம்பும் வேளை வந்தது. தன்யவதி மக்களுக்கும் அரசனுக்கும் புத்தரை வழியனுப்ப மனமேயில்லை. மக்களின் உள்ளக்கிடக்கையை புரிந்து கொண்ட அரசன் ஒரு விண்ணப்பத்தை மக்கள் சார்பில் புத்தர் முன் வைத்தான். அவருடைய முக ஜாடையுடன் ஒத்துப்போகும் திருவுருவச் சிலையைப் பண்ண அனுமதி தருமாறு வேண்டினான். அதற்கு ஒத்துக் கொண்ட புத்தர் சிலை நிர்மாணிக்கும் பனி முடிவடையும் வரை தன்யவதியில் இருக்க முடிவு செய்தார். மழைக்கடவுள் சக்கரன் எனப்படும் இந்திரனின் சபையில் இருக்கும் விஸ்வகர்மா புத்தரின் சிலையை சமைக்கும் பணியை ஏற்றுக் கொண்டான். புத்தரின் சிலை தயாரானது. அதைக் கண்ணுற்ற புத்தர் தன் சுவாசத்தை சிலை மீது படும் படி விடவும் புத்தரிடம் இருந்த சக்திகள் அனைத்தையும் சிலை பெற்றது. புத்தர் உயிருடன் இருந்த நாட்களில அவர் திருவுருவையொத்து சமைக்கப்பட்ட சிலைகள் நான்கு. இரு சிலைகள் இந்தியாவிலும் மற்ற இரண்டு சிலைகள் தேவ லோகத்திலும் இருந்தன. தன்யவதியில் இருந்த சிலை ஐந்தாவது.

தன்யவதி நகரம் புராதன அடையாளங்கள் ஏதுமில்லாமல் சில சிதிலங்களுடன் கலடன் ஆற்றுக்கும் லெ-ம்ரோ ஆற்றுக்கும் இடையில் அமைந்துள்ள மலைப்பாலத்தில் இருக்கிறது. ரோஹிங்ய இஸ்லாமியர்களும் அரகான் பௌத்தர்களும் வசிக்கும் இன்றைய அரகான் பிரதேசம் தான் அன்றைய தன்யவதி. தென்மேற்கு ஆசியாவில் முதன்முதலாக பவுத்தத்தை தழுவியவர்கள் அரகான் மக்கள் தாம் என்று கருதப்படுகிறது. இஸ்லாமியர்கள் அராகானின் ஆதி குடிகள் இல்லை என்பதை நிறுவுதற்காக இன்று அரகான் பவுத்தர்கள் தன்யவதிக்கு புத்தர் விஜயம் செய்த தொன்மத்தை தம்முடைய இனவாதத்துக்கு பயன் படுத்திக் கொள்கிறார்கள். வடவிலங்கையில் சில புத்தர் சிலைகளை தோண்டியெடுத்துவிட்டு யாழ் குடாவை இந்து தமிழர்கள் சொந்தம் கொண்டாட முடியாது என்று இனவாதம் செய்த சிங்கள அரசியல் ஞாபகத்துக்கு வருகிறதல்லவா?

சிலையை நிறுவிவிட்டு புத்தர் பாரதம் திரும்பிய பிறகு ஒன்பது அற்புத நிகழ்வுகளை தன்யவதி மக்கள் கவனித்தனர். சிலையை குளிப்பாட்ட பயன்படுத்தப்பட்ட புனித நீர் நிரப்பப்பட்ட கொள்கலத்திலிருந்து வழிவதேயில்லை. புத்தர் சிலையின் தலையில் விட்ட குளத்து நீர் வருடக்கணக்கிற்கு கெட்டுப்போகாமல் இருந்தது. மாலை நேரத்தில் புத்தர் சிலையில் பட்டுத்தெறித்த ஆறு ஒளிக்கதிர்கள் பக்தர்கள் கண்ணுக்கு தெரிந்தன. நம்பிக்கையில்லாதவர்களின் கண்ணுக்கு அந்த ஒளிக்கதிர்கள் தெரியவில்லை. கோவில் தானாகவே விரிந்து எத்தனை பக்தர்கள் கூடினாலும் அவர்களுக்கு இடமளிக்கும். அக்கம்பக்கம் வளர்ந்திருந்த மரங்கள் எல்லாம் புத்தர் சிலையின் மீது விழும் படியாகவே தம் இலைகளை உதிர்த்தன. கோயில் இருந்த இடத்துக்கு மேலாகப் பறவைகள் பறக்கவில்லை. நுழைவு வாயிலில் இருந்த கல் துவார பாலகர்கள் தீயவர்களின் இருப்பை உணர்ந்து அவர்களை கோயிலில் நுழைய விடாமல் தடுப்பார்கள்.

தன்யவதி புத்தர் அரகான் மற்றும் பிரதான பர்மாவுக்கிடையில் நடைபெற்ற பல்வேறு யுத்தங்களுக்கு காரணமாக இருந்திருக்கிறார். பல சமயத்தில் பகைவர்கள் தன்யவதி தங்கப் புத்தரை கொள்ளையடித்துச் சென்று விடுவார்களோ என்று அரகான் மக்கள் பலமுறை காட்டில் அல்லது மண்ணுக்கடியில் சிலையை புதைத்து வைத்திருக்கிறார்கள். பல நூற்றாண்டுகளாக பகான் நகரை மையமாகக் கொண்டு ஆண்ட பல பர்மிய அரசர்கள் மகாமுனி புத்தரை அபகரிக்க முயன்றார்கள். 1784வரை மகாமுனி புத்தர் சிலை அரகானிலேயே இருந்தது. கோன்பாயுங் வம்சத்தின் பட்டத்து இளவரசன் மின்சாவின் தலைமையில் வந்த படையொன்று அரகானை தாக்கியது. அரகானின் அப்போதைய தலைநகரம் Mrauk U-விலிருந்து மகாமுனி சிலையை கடத்திச் சென்றது. பிரம்மாண்டமான தங்கச்சிலையை எடுத்துச் செல்ல ஏதுவாய் ஆறு பகுதிகளாக சிலை பிரிக்கப்பட்டு எடுத்துச் செல்லப்பட்டன. அப்போதைய பர்மிய தலைநகரம் அமரபுரத்தில் (இப்போதைய நவீன மாண்டலேவுக்கு தென்மேற்கே) மகாமுனி கோயிலில் குடி பெயர்ந்தார் தன்யவதி புத்தர். 1885இல் ஆங்கிலேயர்கள் வடக்கு பர்மாவை கைப்பற்றிய பிறகு முடியாட்சி முடிந்தது. ஆனால் மகாமுனி புத்தரின் வழிபாடு தொடர்ந்தது. அரகான், மோன் மற்றும் பர்மிய இனத்தாருக்கு மகாமுனி புத்தர் வழிபாடு மிகச் சிறப்பு.

பர்மிய பவுத்தத்தின் முக்கிய தலமாக இக்கோயில் கருதப்படுகிறது. விக்கிரகம் ஓர் அரியணையின் மேல் பூமி ஸ்பர்ச முத்திரையில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டிருக்கிறது. பூமி ஸ்பர்ச முத்திரை ஒரு தெய்வீக முத்திரை ; பகவான் புத்தர் மாரனை வெற்றி கொண்டதை இம்முத்திரை குறிக்கிறது. மகாமுனி சிலை இருத்தப்பட்டிருக்கும் பீடத்தின் உயரம் 1.8 மீட்டர் ; விக்கிரகத்தின் உயரம் 3.8 மீட்டர் ; எடை ஆறாயிரம் கிலோ. புத்தர் சிலைக்கு அரச உடை அணியவைக்கப்பட்டிருக்கிறது ; அதன் மார்பில் பிராமணர்கள் அணியும் பூணுல் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அணிகலன்கள், மாணிக்கங்கள், மற்றும் நீலக்கற்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. சிலைக்கு கிரீடமும் அணிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆண் பக்தர்கள் தம் மரியாதையை காண்பிப்பதற்கு தங்க இலைத் தாள்களை மகாமுனி சிலையின் மேல் ஓட்டுகிறார்கள். இதன் காரணமாக அதன் வடிவம் சற்று சிதைந்து தெரிவதாகச் சொல்கிறார்கள். ஒட்டப்பட்டிருக்கும் தங்க இலைத் தாள்கள் கிட்டத்தட்ட பதினைந்து சென்டி மீட்டருக்கு தடித்த அடுக்கை ஏற்படுத்தியிருப்பதாகத் தெரிகிறது. Mrauk U – விலிருந்து மாண்டலேவுக்கு சிலை இழுத்து வரப்பட்ட கதை தொடர் காவியச்சித்திரங்களாக கோயிலின் உள் பிரகாரத்தில் உள்ள கேலரியில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இக்கோயிலில் இந்து சமய சின்னங்களை சித்தரிக்கும் ஐந்து புகழ் பெற்ற வெண்கலச் சிலைகள் உள்ளன. முதலில் இச்சிலைகள் கம்போடியாவின் புகழ் பெற்ற அங்கோர் வாட் கோயிலில் இருந்தவை. இச்சிலையை சயாம் (தாய்லாந்து) காரர்கள் கம்போடியாவின் மீது படையெடுத்த போது அங்கோர் வாட்டிலிருந்து கொள்ளையடித்தனராம். Mrauk U விலிருந்து மகாமுனியை அபகரித்த கோன் பாயுங் வம்ச அரசன் சயாம் நாட்டைத் தாக்கி அறுபதுக்கு மேற்பட்ட சிலைகளைக் கொள்ளையடித்து மாண்டலே எடுத்து வந்தானாம். 1885இல் ஆங்கிலேயர் தாக்கிய போது அப்போதைய மன்னன் இப்போதிருக்கும் ஐந்து சிலைகளை மட்டும் விட்டுவிட்டுப் பிறவற்றை உருக்கி பீரங்கிகள் செய்யப் பயன்படுத்திக் கொண்டானாம். கோயிலில் இருக்கும் ஐந்து அங்கோர் வாட் சிலைகளின் உடற்பாகத்தை உரசினால் எந்த பாகத்தை உரசுகிறோமோ அந்த பாகம் சம்பந்தப்பட்ட உபாதைகள் நீங்கும் என்பது நம்பிக்கை.

1879இலும் 1884இலும் நிகழ்ந்த பெரும் தீவிபத்தில் கோயில் சேதமடைந்தது. நல்ல வேளையாக மகாமுனி சிலை தப்பியது. விபத்தில் உருகாமல் எஞ்சிய தங்கத்தில் இருந்து செய்த நூல் ஒன்று விக்கிரகத்தை அலங்கரிக்கிறது. 1887-இல் ஆங்கிலேயரால் நியமிக்கப்பட்ட அமைச்சர் கோயிலை புனரமைத்தார்.

1996இல் பர்மிய இராணுவ ஆட்சியாளர்கள் கோயிலை சீரமைக்கும் பணியைத் துவங்கிய போது ஒரு திருட்டு முயற்சி நடந்தது. புனிதமான புத்தர் சிலையின் வயிற்றில் யாரோ ‘ட்ரில்’ செய்தது மாதிரி ஒரு ஓட்டை விழுந்தது. பல தலைமுறைகளாகவே சிலையின் தொப்புள் இருக்கும் இடத்தில் ஒரு பெரிய இரத்தினக்கல் இருக்கிறதென்றும் அது யார் கையில் இருக்கிறதோ அவர்களுக்கு அதிசயங்கள் நிகழ்த்தும் சக்திகள் கிடைக்கும் என்று நம்பப்பட்டது. சிலையின் உட்பாகத்தில் நகைகளும் அணிகளும் சுரப்பதாக வதந்தி இருந்தது. சில திருடர்கள் சீரமைக்கும் பணியை ஒரு சாக்காக வைத்து சிலையின் வயிற்றை ‘ட்ரில்’ செய்ய முயன்றிருக்கிறார்கள். இதில் சில ராணுவ வீரர்களும் உடந்தை என்று பேசப்பட்டது. இச்செய்தியை பொதுமக்களிடம் பரவாமல் செய்ய அனைத்து முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டது ராணுவ அரசாங்கம். மூத்த சாதுக்களின் வருடாந்திர பரிசோதனையைத் தள்ளிப்போட பல பிரயத்தனங்களை மேற்கொள்ளப்பட்டன. பிரகாரத்தின் சாவியை வைத்திருந்த இரண்டு சாதுக்கள் மூத்த சாதுக்களிடம் சாவியைத் தரக்கூடாது ராணுவ அரசாங்கம் மிரட்டியது. சிலையில் விழுந்த ஓட்டை பற்றி புலன் விசாரணை செய்ய பிரகாரத்தில் ராணுவ வீரர்களை விடுவதா வேண்டாமா என்று மூத்த சாதுக்கள் வாதிக்கத் தொடங்கினர். சாதுக்களின் மீட்டிங் நடந்து கொண்டிருக்கும் வேளையில் ஒரு பர்மியப் பெண்ணை ஒரு முஸ்லீம் வாலிபன் வன்புணர்வு செய்தான் என்று ஒரு வதந்தி பரப்பப் பட்டு மாண்டலே நகரில் ஒரு கலவரம் மூண்டது. பல நாட்கள் நடந்த இக்கலவரத்தில் புத்த பிட்சுக்களே கையில் தடியுடனும் கற்களுடனும் முஸ்லிம்களை தாக்கினர். இரண்டு மசூதிகள் தீக்கிரையாக்கப்பட்டன. இக்கலவரத்தால் புத்தர் சிலையில் ஏற்படுத்தப்பட்ட ஓட்டை பற்றிய செய்தி அமிழ்ந்து போனது. பொது மக்களின் கவனம் திசை திருப்பி விடப்பட்டது. கலவரம் முடிந்து சாதாரண நிலை திரும்புவதற்குள் சிலையின் ஓட்டை சரி செய்யப்பட்டுவிட்டது. இறுதியில் பர்மியப்பெண்ணை முஸ்லீம் இளைஞன் வன்புணர்ந்த செய்தி உண்மையல்ல என்று தெரிய வந்தது. சிலைக்குள் இரத்தினமோ நகைகளோ இருந்தனவா, உண்மையிலேயே நகைகள் சிலையிலிருந்து அகற்றப்பட்டனவா என்பது இன்று வரை புதிராகவே உள்ளது.

இப்போதைய அரகானில் சிறுபான்மை இஸ்லாமியர்களுக்கு கிடைக்க வேண்டியது உரிய இடமும் உரிமைகளும் அரகான் பௌத்தர்களாலும் தேசிய இனவாத ராணுவத்தாலும் மறுக்கப்படுகின்றன. வீடு, வாசல் இழந்து வங்க தேசத்திலும் பிற தென்கிழக்காசிய நாடுகளிலும் அகதிகளாக தஞ்சம் புகும் சூழ்நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளனர். பர்மாவின் தேசிய மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின் படி பர்மாவில் 125 சிறுபான்மை இனத்தவரும் குழுக்களும் வசிக்கின்றன. இந்த 125இல் ரோஹிங்க்ய முஸ்லீம்கள் இல்லை. ஏனெனில் பர்மியர்களாக ரோஹிங்யர்கள் அங்கீகரிக்கப்படவில்லை. அதனால் தேசிய மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பில் ரோஹிங்யர்களின் எண்ணிக்கை சேர்த்துக் கொள்ளப்படவில்லை. முதன்முதல் தென்கிழக்காசியாவில் பவுத்தத்தை தழுவிய இனத்திலிருந்து வந்த அரகான் முஸ்லீம்கள் நாடில்லாமல் வீடிலாமல் பாரம்பரிய தாயகத்தில் இருந்து விரட்டி விடப்படும் தற்போதைய காலகட்டத்தை நோக்கும் போது சக மனித கருணை இல்லாத ஒர் உள்ளீடற்ற சமயமாக பவுத்தம் பர்மாவில் அடையாளமிழந்து நிற்கிறதோ என்ற சந்தேகம் தோன்றுகிறது. பெரும்பான்மைவாத நோய் தீர மகாமுனி கோயிலில் உள்ள அங்கோர் வாட் சிலைகளின் எந்த பாகத்தை உரச வேண்டும்?

Advertisements

One thought on “அரகான் மகாமுனியும் பெரும்பான்மைவாத நோயும்

  1. Chitra S

    மனதையல்லவா உரச வேண்டும். அரசியலுக்கும் மதவாதத்திற்கும் அது உண்டா? என்னுடைய வேண்டுகோள் ஒன்று! புத்தரின் முத்திரைகள் குறித்து நீங்கள் விரிவாக எழுத வேண்டும். தொடராக இருப்பினும்.

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s